بِسْــــــــــــــــــمِ اﷲِالرَّحْمَنِ اارَّحِيم

Ruh göçü ya da tenasüh olarak ifade edilen reenkarnasyon; ölen bir kimsenin ruhunun bir başka varlığa geçmesi (hulûl) anlamına gelir. Daha çok Hint coğrafyasında zemin bulan ruh göçü inancına göre, ruh ölümle birlikte yok olmayıp başka bir bedende yaşamaya devam eder. Kurân’ı Kerim ve Hadis’i Şeriflerde ruh göçü ve benzeri bir anlayışı doğrulayan ya da buna işaret eden bir delil yoktur. Aksine Kuran’ı Kerîm’de, ölen bir kimsenin dünyaya tekrar geri dönemeyeceği açıkça ifade edilmiştir;

Nihâyet, onlardan (kâfirlerden) birisine ölüm geldiği zaman, (yalvarıp) der ki: “Rabbim, beni (dünya hayatına) geri gönder. (Ki) geride bıraktığım dünyada, (îmân sahibi olayım ve) iyi işler yapayım” Hayır! Bu (yalvarış ve temenni) onun ağzından çıkan boş ve anlamsız bir sözden başka bir şey değildir! Onların, önlerinde (yeniden) diriltilecekleri güne kadar, (dünya hayatına dönmelerini engelleyen) bir berzâh (âlemi) vardır. (Mü’minûn 99-100)

(Ey inkârcılar! Farz-ı muhâl) iddiâ ettiğiniz üzere (yeniden diriltilme yoksa ve yaptıklarınızdan dolayı) hesaba (da) çekilmeyecekseniz, (haydi, o zaman) doğru söylüyorsanız, onu (ölen kişiyi yeniden hayata) döndürsenize! (Vâkı’a 86-87)

Yahut azabı gördüğünde, keşke bir kere daha dönme imkânım olsaydı da iyilerden olsaydım diyeceği günden sakının. (Zümer 58)

Onların ateşin karşısında durdurulup, ah! Keşke dünyaya geri gönderilsek de bir daha Rabbimizin âyetlerini yalanlamasak ve inananlardan olsak! dediklerini bir görsen! Hayır! Daha önce gizlemekte oldukları şeyler onlara göründü. Onlar dünyaya gönderilseler bile, nehyolundukları şeyleri mutlaka tekrar yaparlardı. Onlar kesinlikle yalancıdırlar. (En’âm 27-28)

Sonuç olarak, İslâm’a göre ölümden sonra ruhun başka bir bedene intikali, diğer bir varlıkta yeniden doğması veya bedenlenmesi inancı batıldır.